محمد ابراهیمی

یک پزشک زن که به‌تازگی از ایران خارج شده، در گفت‌وگو با رادیو فردا مشاهدات خود از اعتراضات اخیر در شهر ساری و دیگر شهرهای استان مازندران را روایت کرده است. به‌گفتهٔ این پزشک، هم‌زمان با آغاز اعتصاب بازاریان از صبح ۱۸ دی ماه در شهرهای مختلف، موج اعتراض‌ها در مازندران از جمله ساری، قائم‌شهر، بابل و جویبار نیز شکل گرفت. او می‌گوید فضای روزهای نخست «بسیار پرامید» بود و مردم با آمادگی و انگیزه برای حضور در خیابان‌ها از ضرورت مشارکت سخن می‌گفتند. با این حال، از همان ابتدا جو شهر به‌شدت امنیتی بود. نیروهای بسیج، سپاه و یگان‌های ویژه در خیابان‌ها و سرکوچه‌ها مستقر بودند و نیروهای لباس‌شخصی در میان مردم حضور داشتند. این پزشک می‌گوید افراد یگان ویژه با وجود پوشش زرهی، اغلب جثه‌های کوچکی داشتند و برخی به نوجوانان شباهت داشتند. در روز پنجشنبه ۱۸ دی، نیروهای انتظامی مسیرهای منتهی به مرکز شهر را مسدود کردند تا از تجمع در یک نقطه جلوگیری شود. همین امر باعث شد مردم در محله‌های مختلف تجمع کنند. او که خود در یکی از این تجمع‌ها حضور داشته، می‌گوید بسیاری از معترضان ماسک‌های تیره به صورت داشتند و در عین ترس، مصمم و امیدوار بودند. به‌گفتهٔ او، جوانان حاضر در خیابان با دیدن افراد مسن‌تر از حضورشان قدردانی می‌کردند. این پزشک روایت می‌کند که حوالی ساعت شش‌ونیم یا هفت عصر، در نقطه‌ای که حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ نفر تجمع کرده بودند، با هجوم موتورسواران مواجه شدند. جمعیت به سمت کوچه‌های فرعی پراکنده شد و تیراندازی آغاز شد. در ابتدا تصور می‌شد تیرها هوایی یا از نوع پینت‌بال باشد، اما شب‌هنگام خبر رسید که دو نفر از معترضان هدف گلوله قرار گرفته و جان باخته‌اند. به گفته او، یکی از این کشته‌شدگان محمد ابراهیمی بود؛ ورزشکار و صاحب کافه‌ای در ساری که همان روز پیش از پیوستن به تجمع، کافه‌اش را بسته و به دوستانش گفته بود شاید این آخرین عکس یادگاری‌شان باشد.