روبینا امینیان

«روبینا امینیان»، شهروند کرد و دانشجوی طراحی پارچه و لباس دانشکده شریعتی تهران و ساکن شهرستان «نودشە» در استان کرمانشاه یکی از کشته‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ است. او در جریان اعتراضات شامگاه ۱۸دی۱۴۰۴ در تهران، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشتە شد. این گزارش مرور کوتاهی است بر زندگی مجازی روبینا؛ دختری که در پروفایل اینستاگرامش با ترکیب ایموجی و واژه‌ها مضمون امید «به آینده» را ساخته بود. *** صفحه اینستاگرام روبینا، عشق و علاقه‌اش را به رشته تحصیلی‌اش به تصویر کشیده است. خودش را در پروفایل اینستاگرام طراح مد و لباس معرفی کرده و تصاویری از طراحی‌های لباس و پارچه‌اش در پست‌های اینستاگرامش دیده می‌شود. روبینا لباس هم می‌‌دوخت، در نهایت ظرافت و خلاقیت. سوزن‌دوزی بلوچی می‌دانست. بلد بود چطور خط و نقش پارچه‌ها را به هم برساند که نتیجه کار بشود چیزی که نامش را گذاشته بود «ست دخترانه»؛ از همین لباس‌هایی که دخترهای جوان هم‌نسلش توی خیابان‌های شهر به تن می‌کنند و مثل پروانه‌های رنگی در پروازند. در یکی از ریلزهای اینستاگرامی که در حساب کاربری‌اش منتشر کرده لباس‌هایی به رنگ سفید، آبی، سرخ و سیاه به تن کرده و صدای یکی از اپیزودهای «رادیو چهرازی» را رویش گذاشته است. این ترکیب هم مثل ترکیب رنگ‌ها و پارچه‌ها با هم خوب از آب درآمده: «دیشب سفید پوشیده بود دلم رفت. وقتی آبی میپوشه که روحم میره. قرمز که میپوشه نیشم وا میشه. آخ مشکی، مشکی که ‌ شب را سحر نکرده نظاره‌ات چون کنم جانا.» روبینا یکی از زنانی بود که برای «آزادی» و داشتن «حق برابر از زندگی» به خیابان رفت. گفته شده گلوله نیروهای حکومتی از فاصله نزدیک و از پشت سر به او اصابت کرده است. سایت حقوق بشری «هه‌نگاو» نوشته است که ماموران ابتدا پیکر او را به والدینش تحویل نداده و آن‌ها را برای شناسایی به محل نگهداری پیکر کشته شده‌ها منتقل کردند. به دلیل اینکه روبینا و خانواده‌اش اصالتا اهل مریوان هستند ماموران امنیتی آن‌ها را تحت فشار قرار دادند تا پیکر او در یکی از روستاهای مریوان و دور از محل زندگی خود و خانواده‌اش به خاک سپرده شود. خانواده روبینا حتی اجازه برگزاری مراسم سوگواری هم نداشتند و خود در حین برگزاری مراسم در منزل یکی از اقوام مهمان بودند؛ رنج مضاعف. روبینا در حساب اینستاگرامش از عشق خود به عنوان زنی کرد به هنر سوزن‌دوزی زنان بلوچ نوشته است: «من یک زن کردم که عاشق سوزن‌دوزی بلوچیه.» این عشق مشهود است. طرح سوزن دوزی روی لباس را خودش زده و نوشته است که الهام و اقتباسی است از درخت «سرو»، از مراحل دوخت و طراحی فیلم گرفته و بدون صداگذاری منتشر کرده تا حال و هوای روحی و محیطی‌اش برای دنبال کنندگانش قابل درک باشد و در نهایت آن را با زیورآلاتش به قول امروزی‌ها «استایل» کرده است. نگاهی به حساب کاربری اینستاگرامش نشان می‌دهد او پر از شور زندگی بود و چنان‌که در بیو حسابش نوشته نگاهی «به‌آینده» داشت.