مهدی میرزایی

براساس اطلاعات رسیده به «ایران‌وایر»، «مهدی میرزایی» ۲۳ساله، شامگاه ۱۸دی۱۴۰۴ در اعتراضات خیابان «نبرد شمالی» در تهران با شلیک گلوله جنگی ماموران سرکوب کشته شده است. مهدی تک‌فرزند خانواده بود. آرایشگری توانا و شریف که به خلق خوش، مهربانی و زحمتکش بودن در میان آشنایانش شهره بود. مادرش او را از شش سالگی به‌تنهایی و با زحمت بزرگ کرد. یک فرد نزدیک به خانواده مهدی میرزایی به ایران‌وایر می‌گوید: « مهدی پر از شوق و شور زندگی بود.آرزوهای زیادی داشت. برخی کوچک، بعضی دست‌ نیافتنی. درآمد خیلی زیادی نداشت اما با این‌همه یک دختر هفت ساله را در بهزیستی تحت حمایت داشت و ماهیانه برایش پول واریز می‌کرد. به افراد بی‌خانمان کمک می‌کرد. برای حیوانات خیابانی غذا رسانی می‌کرد.» فرد آگاهی که با ایران‌وایر گفتگو کرده است می‌گوید: «روز آخر مادرش به او گفته بود مراقب خودت باش. مهدی جواب داده بود خون من از بقیه بچه‌های مردم سرخ‌تر نیست. همه باید برویم.» مادر مهدی زنی شجاع است. او در حساب کاربری اینستاگرامش با تنها فرزندی که شلیک سرکوب‌گران از آغوشش ربود حرف می‌زند. او به ایران‌وایر می‌گوید: «پسر من فقط یک معترض بود.معترض به بی‌معنی شدن تلاشش برای آینده.» به گفته نزدیکان مهدی، بعد از اینکه گلوله ماموران سرکوب به قلب مهدی نشست او را با مشخصات کامل تحویل بیمارستان و سردخانه دادند: « با این‌همه توی کهریزک با عنوان پیکر ناشناس شماره ۱۱۸۵۰ او را تحویل داده بودند. خیلی گشتند تا پیدایش کنند.» مهدی اصالتا اهل اراک بود. پیکرش را برای خاکسپاری به زادگاهش بردند. مهدی را در حوالی هفت صبح تنها با حضور ۴تن از اعضای خانواده‌اش به خاک سپردند. خانواده مهدی میرزایی در تمام روزهای پس از کشته‌شدن او تحت فشار نهادهای امنیتی بودند. به گفته منابع آگاه در حالی که قرار بود ۲۸بهمن مراسم چهلم او برگزار شود نهادهای امنیتی با تهدید خانواده آن‌ها را واداشتد مراسم را در ۲۴بهمن نه‌آنگونه که دلشان می‌خواست برگزار کنند. یک فرد نزدیک به خانواده مهدی میرزایی می‌گوید:‌« در زمان تحویل پیکر از مادرش خواسته بودند دلیل مرگ او را چیزی به غیر از شلیک گلوله اعلام کنند. حتی در محلی که برای خاکسپاری می‌خواستند به آن‌ها قبر ندادند. حتی از نوشته‌های روی سنگ مزار ترسیدند و به خانواده‌اش گفتند هرچه بنویسید پاک می‌کنیم.» روی سنگ مزار مهدی میرزایی نوشته شده است: «آنقدر جنگیدم به یک دنیا بفهمانم، هر مادری اولاد با جرات نمی‌زاید» شعری که به گفته خانواده از آرشیو تلفن خودش برداشته شده است.