میلاد بهادری

بنابر اطلاع ایران‌وایر، «میلاد بهادری» ۳۴ ساله، پنج‌شنبه ۱۸دی۱۴۰۴ در اعتراضات «فردیس» کرج با شلیک دو گلوله جنگی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی کشته شد. ماموران حکومتی دو گلوله جنگی را به دست و پهلوی میلاد شلیک می‌کنند،‌ گلوله‌ها بعد از اصابت به او، از تن میلاد خارج می‌شوند. میلاد را بعد از اصابت گلوله‌های جنگی، به بیمارستانی در همان فردیس می‌برند، بیمارستان میلاد را می‌پذیرد، بامداد جمعه حوالی ساعت ۴ صبح، به خانواده خبر می‌دهند که برای تحویل پیکر عزیزشان به مرکز پزشکی قانونی «کهریزک» بروند. یک‌شنبه ۲۱دی، پیکر میلاد بهادری در «بهشت زهرا» تهران به خاک سپرده شد. اگرچه جمهوری اسلامی در ازای تحویل پیکر میلاد، پول یا تعهدی نگرفت اما از دو هفته پیش «بنیاد شهید» با نزدیکان میلاد بهادری تماس گرفت تا او را به‌عنوان «شهید» معرفی کنند اما خانواده میلاد مقاومت کرد و این خواسته حکومت را پاسخ منفی داد. میلاد بهادری به شغل آزاد مشغول بود. دو ماه پیش از این کشتار، در آبان سال جاری مراسم سال‌گرد ازدواجش را برگزار کرده بود. پسر بزرگ خانواده که پدرش را سال‌ها پیش از دست داده بود و مادرش به تنهایی دو پسر خود را بزرگ کرده بود. پسرها وقتی از آب‌وگل درآمدند سرپرستی مادرشان را برعهده داشتند. می‌گویند که میلاد جوانی «سالم، سربه‌زیر و کاری» بود. با دوستانش رفاقت داشت. میلاد در آخرین مکالمه‌ با دوستانش گفته بود: «ما که کاری نمی‌خواهیم بکنیم، فقط می‌خواهیم راه برویم. چرا باید ما را بکشند؟» میلاد را که کشتند، جمعه ۱۹دی، تعدادی از رفقایش «برای خون‌خواهی» میلاد به خیابان رفتند. ماموران مسلح جمهوری اسلامی شامگاه جمعه، دو تن از رفقای میلاد را هم کشتند.