آیدا عقیلی

شامگاه ۱۸دی۱۴۰۴، «آیدا عقیلی» مثل بسیاری از شهروندان ایران به خیابان رفت برای فریاد زدن حقوقی که سال‌ها از او سلب شده بود. او اما هرگز برنگشت. نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی با گلوله جنگی که به سرش شلیک کردند و نقطه پایان بر مسیر آرزوهای زنی گذاشتند که موقع فوت کردن شمع آخرین تولدش آرزوهای دور و درازی داشت؛ دختری که شیفته ایران بود آنقدر که چند روز پیش از کشته‌شدن تصویری از خودش به اشتراک گذاشت در حالی که نقشی از ایران را به آغوش کشیده بود. این گزارش ادای دینی است به آیدا عقیلی و خانواده دادخواهش که می‌گویند: «به قهرمانی که پرورش دادیم افتخار می‌کنیم.»