حسین طهرانچی

مادر داغ‌دارش از نزدیکان خود خواسته که هرکجا اسم پسرش آمد، جلوی آن بنویسند «فرزند ایران.» پسرش تک‌فرزند بود. او را از بالای مسجد «هفت‌حوض» نارمک با تیر زدند. «حسین طهرانچی» جوان هنرمند را در اعتراضات محله «نارمک» تهران از بالای ساختمان مسجد هدف گرفتند و کشتند. همان‌ شامگاه پنج‌شنبه ۱۸دی۱۴۰۴ که معترضان در شمار بالا به خیابان آمده بودند، شعار می‌دادند و نخواستن جمهوری اسلامی را فریاد می‌زدند. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی اما در بالای ساختمان‌ها هم مستقر شده بودند و دست به ماشه، هدف می‌گرفتند و می‌کشتند. حسین عاشق موسیقی و ورزش بود و در بیوی اینستاگرام خود نوشته بود: «اگر نبودم، مرا در چیزهایی پیدا کنید که دوست‌شان داشتم.» حالا ویدیوهای نوازندگی و خواندن حسین با موهای فر و آویزان از کنار صورتش، در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود. حسین در یکی از اجراهایش ترانه‌ «محاکمه در خیابان» را از «یغما گلرویی» همراه با نواختن گیتار می‌خواند. فرد نزدیک به حسین می‌گوید که انگار زندگی خودش را زمزمه می‌کرد، وقتی که می‌خواند:‌ «تمرین مرگ می‌کنم تو گود این پیاده‌رو | یه چیزی انگار گم‌شده توی نگاه من‌ و تو | دارم به داشتن یه زخم تو سینه عادت می‌کنم | دارم شبام رو با تن یه مرده قسمت می‌کنن.» او چندین ساز می‌نواخت و می‌خواند. به تازگی کلاس آوازخوانی می‌رفت. حسین طهرانچی ۳۱ سال داشت که پنج‌شنبه ۱۸دی در اعتراضات منطقه «نارمک»‌ تهران با گلوله نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد. حسین را از بالای ساختمان مسجد «هفت‌حوض» نارمک هدف قرار دادند. همان‌وقت که جای سوزن انداختن وسط جمعیت معترض نارمک نبود. همان‌زمان که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، معترضان را زیر شلیک‌های ممتد گرفته بودند، حسین طهرانچی هم میان معترضان بود. نیروهای جمهوری اسلامی سر حسین را هدف گرفتند. گلوله کنار ابرویش خورد و بخشی از صورتش متلاشی می‌شود. یکی از نزدیکان حسین طهرانچی به «ایران‌وایر» می‌‌گوید که پدر حسین چندین روز دنبال پیکر فرزندش میان جنازه‌ها می‌گشت، مثل همان تصاویری که از مرکز پزشکی قانونی «کهریزک» همه دیده‌ایم: «آخر سر هم با انگشت‌نگاری از حسین، توانستند پیکرش را شناسایی کنند.»‌ فرد نزدیک به حسین می‌گوید: «وقتی پدرش خواست پیکر را تحویل بگیرد، به او گفتند چون حسین خطایی نکرده به شما اجازه عزاداری می‌دهیم و خودتان خاکسپاری کنید. پدرش هم گفته اگر بچه‌ام خطایی نکرده، پس چرا او را کشتید؟!» حسین در خانواده‌ای شریف و سنتی بزرگ شد. شامگاه پنج‌شنبه که برای اعتراضات در محله نارمک به خیابان رفت «فقط موبایل دستش بود، با دست خالی رفته بود.» پیکر حسین و به قول مادرش «فرزند ایران» را در «بهشت زهرا» تهران به خاک سپردند.