حمیدرضا محسنی‌

نامش حمیدرضا محسنی‌ست. روز ۱۹ دی‌ماه در گلشهر کرج با شلیک مستقیم گلوله به سرش قاتلان خامنه‌ای چراغ عمرش را خاموش کردند. او ۴۲ ساله، مجرد و فوق‌لیسانس عمران بود. خانواده‌اش تا یکهفته تصور می‌کردند که او دستگیر شده است. اما سرانجام پس از یک هفته جسد او را در یکی از سردخانه‌های تهران پیدا کردند. برای خاکسپاری شرط گذاشته بودند که یا باید یک میلیارد تومان بدهید و یا امضا کنید که بسیجی بوده است‌. پدر او بازنشسته سرم‌سازی حصارک کرج بود و چنین پولی نداشت و مجبور شد که امضا کند تا پیکر فرزندش را بتواند به خاک بسپرد. پیکر او را حتی تحویل خانواده ندادند و همراه با مامور در قطعه شهدا یک گورستان دوردست در کرج و فقط با حضور پدر و مادرش دفن کردند. حمیدرضا در خیزش زن زتدگی ازادی نیز مشارکت فعال داشت و شانه‌اش تیر خورده بود اما دست از اعتراض برنداشت. نامش را و یادش را زنده نگاه خواهیم داشت و برخلاف خواسته قاتلانش، او همیشه جاویدنام در راه ایران و آزادی خواهد ماند. حمیدرضا محسنی، قهرمان آرام اما استوار، رفت تا یادمان بدهد آزادی گاهی بهای سنگینی دارد اما خاموش نمی‌شود. حتی وقتی اجازه سوگواری را می‌گیرند، حتی وقتی پیکر را دور از چشم‌ها به خاک می‌سپارند، نام و راهش زنده می‌ماند. او با ایستادگی‌اش ترس را عقب راند و امید را در دل خیلی‌ها روشن کرد؛ امیدی که می‌گوید ظلم ماندنی نیست و آرمان آزادی از خون انسان‌های شجاع جوانه می‌زند.