کریم حیدری

بر اساس اطلاع «ایران‌وایر»، «کریم حیدری»، شهروند ۳۱ساله و پدر یک دختر ۳سال‌ونیمه، شامگاه پنج‌شنبه، ۱۸‌دی۱۴۰۴ در اعتراضات بندر گناوه در استان بوشهر کشته شده است. بر این اساس گلوله سرکوب‌گران حکومت قلب این پدر جوان را شکافته است. یک منبع مطلع به ایران‌وایر می‌گوید که کریم با همان لباس کار و موقع برگشتن از سر کار به اعتراضات مردم پیوسته و مانند هزاران هزار نفر دیگر به گرانی و معیشت بد مردم معترض بوده است. او می‌گوید که کریم و دیگر معترضان دست‌خالی مقابل ماموران مسلح حکومت رفته بوده و وقتی پرچم جمهوری اسلامی را از ساختمان فرمانداری پایین کشیدند، فرماندار دستور حمله با تیر جنگی داد: «پیکرش را ۷ روز بعد و بعد از روزها خواهش و تمنا و اشک و گریه و عذاب، به خانواده‌اش داده‌اند. روز جمعه ۲۶‌دی در بندر گناوه به خاک سپرده شد.» *** نامش را بگو؛ کریم حیدری که برای نان اعتراض می‌کرد کریم حیدری متولد ۳۱ خرداد۱۳۷۳ و زاده روستای «شول» بود؛ بزرگ شده محله سادات بندر گناوه، شهری نسبتا کوچک در استان بوشهر. کریم متاهل بود و یک فرزند خردسال ۳ سال و نیمه داشت. منابعی که با ایران‌وایر گفت‌وگو کرده‌اند، می‌گویند او طراح دکوراسیون و طراح داخلی بوده و خیلی‌ها کارش را بهترین می‌دانستند. در کنار این‌ها، کریم حیدری ورزش هم می‌کرده و به گفته دوستانش، «شخصی سالم، خوش‌اخلاق و خوش‌برخورد و خانواده‌دوست بود.» به گفته منابع ایران‌وایر او در روز هجدهم دی۱۴۰۴ از سر کار باز می‌گشته و لباس کار بر تن داشته که مثل انبوه همشهریانش که در آن روز و همزمان با فراخوان شاهزاده «رضا پهلوی» به خیابان‌ها آمدند، به محل تجمع می‌رود. به گفته یک فرد مطلع، جمعیتی زیادی در شهر گناوه که شهر به نسبت کوچکی است و حدودا ۸۰هزار نفر جمعیت دارد، جلوی فرمانداری تجمع کرده بودند و شعار می‌دادند: «همه‌چیز خیلی مسالمت‌آمیز بود. مردم پرچم را آوردند پایین و فرماندار دستور تیر داد. آمار رسمی که وجود ندارد ولی می‌گویند ۵نفر کشته شدند و چند ده نفر مجروح و دستگیر شدند. با وحشتی که ایجاد کردند، کسی جرات نمی‌کند و خیلی‌ها می‌گویند ما هنوز جنازه‌هایمان را تحویل نگرفتیم و اگر اسم بیاوریم یا حرف بزنیم، جنازه‌هایمان را تحویل نمی‌دهند، بنابراین اسامی هنوز بیرون نیامده است.» به گفته این شخص آگاه، کریم هم همان‌موقع روبه‌روی فرمانداری بندر گناوه بوده و گلوله جنگی سرکوب‌گران حکومت به قلبش اصابت کرده و جانش را می‌گیرد: «جنازه را شش‌روز تحویل ندادند و با زجر و بدبختی و گریه و کلی دوندگی و شیون، چون محیط کوچک بوده توانستند ارتباط بگیرند و روز هفتم جنازه را تحویل گرفتند و خاکسپاری کردند. همان در گناوه هم دفن‌اش کردند.» خوش‌رو، خنده‌رو و امیدوار به زندگی بود فرد مطلعی که با ایران‌وایر گفت‌وگو کرده با گفتن این‌که حیف از جوانی کریم و هزاران هزار جوان دیگر ایران که زیر خاک شدند، می‌گوید: « با همه دوستان و اطرافیانش خوش‌برخورد بود. خیلی به‌روز و اجتماعی بود. کاسب بود. به‌هر حال مثل همه جوان‌های دیگری که خودتان می‌دانید از شرایط کشور ناراحت بود. ناراضی بود و مخالف این شرایط و این نوع حکومتی که توی ایران است، بود و برای همین رفت اعتراض کند که جانش را گرفتند.» به گفته او، برخلاف تبلیغات حکومت که سعی دارد معترضان را «اغتشاش‌گر» و «تروریست» معرفی کند، کریم با لباس کار برای اعتراض رفته بوده و مثل سایر همشهریان که نسبت به شرایط اقتصادی و زندگی، شرایط معیشتی و سیاسی و آزادی‌های اجتماعی معترض بودند، «کاملا مسالمت‌آمیز، بدون هیچ‌گونه سلاح و هیچ خسارتی چه فیزیکی چه جانی به کسی اعتراض‌شان را عنوان می‌کردند و تو خیابان بودند.» او همچنین تاکید دارد که پیکر «کریم را ۶روز تمام به خانواده و عزیزانش تحویل ندادند و باعث شکنجه روانی وعذاب دادن خانواده و همسر داغدارش شدند و در نهایت بعد از هفت روز اشک و گریه و عذاب عزیزمان را به خاک سپردیم.»